20150911_111714 (1)

Schilder van de vloedlijn

Het schilderen van de vloedlijn en andere door zout water geïnspireerde doeken is voor Bert Oosthout een uit de hand gelopen hobby. Bijna dagelijks heeft hij een kwast of paletmes in handen. Hij is autodidact. Oosthout is behalve kunstenaar ook nog actief in het bedrijfsleven, als adviseur en interim-manager.

Zout water was nooit ver weg

Oosthout: ´Ik ben geboren en opgegroeid op Curaçao. Op zo’n klein eiland is de zee nooit ver weg. Ik was er vaak te vinden. Zeilen doe ik vanaf mijn jeugd. Inmiddels heb ik de nodige nautische mijlen gemaakt: in de Carieb, op het IJsselmeer, de Wadden, de Noordzee en nog verder. Ik heb verschillende oceaanoversteken gemaakt.

Nedlloyd Spice Race

‘De meest spectaculaire was de deelname aan de Nedlloyd Spice Race in 1980. Ik maakte deel uit van de bemanning van de Prodent van schipper Dirk Nauta. De startplaats was Jakarta; het doel was Rotterdam (met een tussenstop in Kaapstad). Rotterdam hebben we nooit gehaald: op een paar graden noord van de evenaar (in de Doldrums) ging de mast overboord. Daar drijf je dan…op die onmetelijk grote plas. Sateliet-telefoons bestonden toen nog niet. Het contact met de rest van de wereld was toen verbroken. Wanneer je op je kleine bootje over de oceaan zeilt, voortgeblazen door een storm of zonder mast drijft, dan beleef je  de eindeloze open ruimte wel heel intens, de grootsheid van de natuur en je bescheiden plaats daarin. Dat is overigens niet anders tijdens een oversteek die gewoon volgens plan verloopt.`

Het Wad een spiegel

Ook de schoonheid van de vloedlijnen dichter bij huis kan hij waarderen. ´Ik heb veel tijd doorgebracht in de geulen van de Waddenzee, op Vlieland, Terschelling en de andere eilanden. Door het ongehinderd uitzicht op de horizon en het vlakke water komt zelfs de kleinste verandering in het weerbeeld ongefilterd bij je binnen. Alles wat zich in de lucht afspeelt wordt nog eens uitvergroot door de weerspiegeling in het water, zo lijkt het. Terwijl de zee toch haar eigen weg gaat, een eigen ritme kent. Dat eigen ritme – eb en vloed – maakt dat de weerspiegeling geen moment hetzelfde is. Het vormt een onuitputtelijke bron van inspiratie voor een zout waterschilder. Het schilderen van de vloedlijn is bijna obsessief, het laat nooit los.

Een hoofd vol beelden

´Mijn hoofd zit vol beelden die dringen om op het doek gezet te worden. Het vastleggen van die beelden op het doek blijft elke keer opnieuw een geweldige uitdaging en mondt bijna altijd uit in een worsteling om het beeld wat in mijn hoofd zit op het doek over te brengen.´

 

.